ŞAİR-YAZAR AHMET TURAN KUL …………HAKKINDA……………

1954′ de Sungu(Muş)’da doğdu. İlkokulu köyünde, ilköğretmen okulunu Samsun-Lâdik Akpınar, Sivas-Yıldızeli Pamukpınar okullarında gezerek tamamladı. 1978′ de öğretmen olarak atandığı Antalya’ da görevini sürdürüyor.

ŞİİR KİTAPLARI :

-Efendim Dedi Fehmi Bey (1995)
-Zarf Mazruf ile Karanfil ( 2002)

Şairin Türk klasiklerini çocuklara ve gençlere göre yaptığı uyarlamalar:

-Firdevsi-Şehname

Ahmet Turan Kul, edebini ve edebiyatıçok sevilen değerli bir şairdir. Kul, bu aralar Nasrettin Hoca fıkraları üretmektedir. 

AHMET TURAN KUL’UN ESERLERİ

 AHMET TURAN KUL HAKKINDA BİR YAZI….

‘’Ey şairler

hayatlarınızı

beygire dönüştürmeyiniz

çünkü şiir

yük taşımaz

yükümlülük taşır’’

diyen Ahmet Turan Kul kimdir? Antalya Başöğretmen İlköğretim  Okulu’nda velilerin çocuklarının durumunu sorduğu bir öğretmen midir? Muş doğumlu olsa da, Antalyalı olarak anılan insan hücrelerinden dokulu bir sevgi insanı mıdır?  Mavi işçi tulumu giymiş bir halk dervişi midir? Yoksa, şiir şiir yaşayan, sözcüklerin dansında emeği ve emekçileri sahneye çıkarmaya çalışan birisi midir?Ahmet Turan Kul, bu özelliklerin hepsini taşır. 1995 yılında, yer yer tasavvuf havası içinde halk edebiyatı geleneği ile bizi ilk kitabı olan ‘’Efendim dedi Fehmi Bey’’  ile merhabalar, eski Türkçe ağırlıklı dizelerle. Destur deyip, düstur demeyen canlardan bir candır. Ali’den aleme, alimden ilme bir yol bağlar.

Türk Şiiri’nde koşuk geleneğine bağlıdır. Serbest ölçüyü kullandığı şiirleri de vardır

Zarf Mazruf ile Karanfil’de rastladığım.

Ahmet Turan Kul geleneksel şiirimizden,-daha çok halk şairlerinden –yararlanarak

günümüzün sorunlarını işlemeyi deniyor. 1940’ların toplumcu şairlerinden Niyazi Akıncıoğlu’nun işlediği damarı sürüyor:

‘’çok gün gördük oğul balım

çok gün gördük bahçe gülüm

çok gün gördük

alnımızda günün ayak izleri’’

Şiirleri koşmadır, serbest şiirdir, tasavvuftur, babadır, tanrıdır, çocuktur, insanlık tarihidir, din tarihidir siyasettir ve en nihayetinde insanlık dersidir.

Toplu şiirlerin dışında Şehname, Manas Destanı, Ahmet Harami Destanı, Eğirdir Koçaklaması ve Meyvelerin Dili isimli  kitapları  vardır. Edebiyatımızın ilk ve tek modern  koçaklaması olan Eğirdir Koçaklaması, Isparta ve çevresi’nin Kurtuluş Savaşı’ndaki direniş hikayesidir.

Şehname ve Manas’ı Türk Destan geleneğinde yeniden esinlenerek söyleyen Kul,

bu işin de altından başarıyla kalkıyor. Şehname’nin yeni bir çevirisini , sıcak bir Türkçe ile halk

ağzından, sözcük ve deyimlerle beziyor.

Ahmet Harami Destanı’nda, Türkçe’nin  güzel yorumlarıyla Anadolu geleneği eşliğinde  kendinden de bir şeyler katmıştır.

Meyvelerin dilinde mani, bilmece ve tekerleme kültürü göze çarpar:

üzüm üzüm üzüldüm

yere doğru süzüldüm

iri boncuklarımla

salkım salkım dizildim

Ahmet Turan Kul geleneği çok iyi kullanır. Tasavvufu çok iyi kullanır. Halk edebiyatını ve eski Türkçeyi çok iyi kullanır. Toplumsalcılığı, doğrusallığı ve ilericiliği savunurken neden Eski Türkçe’yi kullanır? Aileden eski Türkçe ile beslenmiş, Arapça ve Farsça’nın temel bilgilerini edinmiş biri olarak, Türkçe dilinde patinaj yapmayı seviyor diyelim. Bilinen odur ki; insan yaşadığını yazarsa, en güzelini yazar. Şiirinden tad alışımız ve  kendinin de şiirine vakıf oluşu bu yüzden. Kendi diline, kendi kültürüne, kendi geçmişine tutunarak bugünlere gelmiştir. Emek ve emekçinin neferi olan ve evrensel düşüncelere sahip olan  Kul neden ulusal destanlar yazsın? Nereden geldiğimizi, dilimizi bilelim kendimizi kaybetmeyelim diye. Türkçe’nin derinliğini, esnekliğini bizimle paylaşsın diye. Bunu özgün bir şekilde yapıyor ve onu Ahmet Turan Kul yapan da bu işte!

Kul’un şiiri insanı dünyaya götüren bir yoldur. Zemheride bahardır. Tanrıda, insanda, şiirde yoldur, yolcudur eğik kasketiyle. Şiiriyle kişiliği bütünleşmiştir. Ahmet Turan Kul ismi bir referanstır benim için. Yanındakine, karşısındakine bir referanstır. Onun bulunduğu yere rahatça oturabilirsiniz. Onu okuyabilirsiniz. Onun sesiyle hareket edebilirsiniz. Ahmet Turan Kul’a ve  şiirine dikkat ediniz! Sizi yüreğinizden öpebilir.